team, group, people-386673.jpg

people, girls, women-2557399.jpg

Jongeren het leven laten ervaren, voor de wereld van morgen.

We leven de dag van vandaag in een geglobaliseerde wereld. We ervaren meer dan ooit de invloed van die wereld en wat die met ons doet als mens. Eén van deze invloeden is onbalans en vormt een afspiegeling van de onbalans in onszelf alsook bij steeds meer mensen in onze maatschappij.
We zijn meer dan ooit op zoek naar de ware vorm van samenleven: in balans met onszelf, partner, kinderen, de mensen rondom ons en de wereld.

– gemeenschapsgevoel of community-

De tijd is rijp om een oude vorm van samenleven terug in ons wakker te maken, met name de ware vorm van community.

Deze ware vorm vinden we terug bij bepaalde natuurvolkeren. Ze leefden in balans, evenwicht en harmonie met zichzelf en de natuur, dit vanuit het juiste weten en het juiste voelen. Ze hadden een  krachtige interne kern om geen verstoring te creëren in wat ze deden. Wanneer er toch een moment van onbalans was, dan maakten ze vanuit hun innerlijk weten en voelen de juiste beweging naar buiten om het onevenwicht snel te herstellen. Men kon het zich niet permitteren om onbalans toe te staan, anders zou het leven rondom hen ontwricht worden en konden ze niet langer op die plaats blijven leven.

– Wat zijn de kerngedachten –

  • Bewust worden van beïnvloeding
Bij onze geboorte komen we op een bepaalde plek op aarde terecht. De typerende energie van deze  geboorteplaats bepaalt mee hoe we als kind naar de volwassenheid evolueren.
Dan volgen alle ontmoeting met hun invloed. Ander mensen (onze ouders, vrienden, kennissen, media) brengen hun geloofsovertuigingen, religie, waarden, kennis en normen over op ons. Dat gaat ons individueel en collectief functioneren binnen de maatschappij mee bepalen. De huidige wereld, samengesteld uit ieders overgenomen denkbeelden, is in weinig gevallen nog afgestemd op de ware vorm van zijn en samenleven.
De ommekeer om terug evenwichtig te leven,  is in het begin hard werken. De meesten hebben dit niet van hun ouders meegekregen. Veel zogezegde waarheden zullen we terug evalueren met het voelen en denken , indien het geen waarheid is laten we het achter. Eigenlijk is het is onszelf terug opvoeden, met de focus op waarachtig leven.
Als start kan je de volgende vragen aan jezelf stellen:
Waarmee voeden we onszelf en beïnvloeden we onze kinderen in de brede zin van het woord? Wat is juiste voeding? Met welke woorden voeden we elkaar dagdagelijks? Waarmee voeden onze daden de mensen rondom ons heen?
De juiste vorm van beïnvloeding steunt op de universele wetten van het universum. Deze wetten zijn er altijd al geweest en wij als mensheid hebben deze kennis in beperkte kring geleidelijk aan terug opgebouwd. Dit gebeurde onder andere door fenomenen rondom ons, te observeren en dan dan te toetsen aan het innerlijk weten. Zulk innerlijk weten kan je ook toepassen om veranderingen in ons leven te voorspellen of erop te anticiperen nog voor het zich voordoet.
  • Ons innerlijk (ge)weten terug wakker maken,  het voelen en de emoties terug leren kennen en hanteren.
Vaak bekijken we emoties als iets negatiefs. Soms wordt ons zelfs gevraagd om emoties bij te houden en er zeker niets mee te doen, bijvoorbeeld: de anderen niet tot last zijn. Maar dit is een vorm die wordt opgedrongen en niet eigen of natuurlijk is, wat dan voor de nodige gevolgen zorgt. Deze ingehoudenheid is als een poel die geen vers water meer krijgt. Burn-out of depressie zijn verschijningsvormen van ingehouden emoties en gevoelens.
De natuurvolkeren gebruikten emoties en gevoelens als werkinstrument om een vol vervuld leven te leiden. Het was hun richtingaanwijzer dat aangeeft: zijn de gesproken woorden en daden in harmonie met de omgeving of niet. Als het geen harmonie maakt, dan kiezen ze er voor om het niet te doen. Als er dan toch disbalans is, dan wijst hun innerlijk weten de weg terug.
  • de beweging van binnen naar buiten  maken.
We zijn onze innerlijke voelbron verloren en we maken op die manier meer onevenwicht in onszelf. Steeds vaker word je dan overgenomen door de omgeving. Vanuit zo een toestand reageren heeft als gevolgd dat onze handelingen, niet altijd in overeenstemming zijn met datgene wat we echt in de wereld willen zetten. Ons hier bewust van worden, is erg belangrijk. Dat kan door even stil te staan en vanop een afstand even naar onszelf kijken. Wat willen we echt? Wat is ons onderliggend gevoel? Welke vraag zit onder de emotie? Waar wil het mij naar toe brengen? Hoe kan ik het verlangen op een mooie gebalanceerde manier realiseren?
Natuurvolkeren zetten bij elke uitgaande beweging, denken of handelen, eerst het voelen. Als het niet juist voelt, dan doet men het ook niet. Te meer omdat men uit ervaring al wist dat dit onbalans zou creëren in hun binnenwereld en ook de buitenwereld met name de leefomgeving. Tijdens het dagdagelijkse leven neemt iedereen zijn stukje verantwoordelijkheid op in overeenstemming met de eigen kwaliteiten en mogelijkheden. De grootste maatstaf is de balans behouden tussen datgene wat je wil verwezenlijken en alles om je heen. Het leven in deze natuurlijke vorm werd generatie op generatie doorgegeven en bouwde een steeds grotere diepgang op.
  • Wat kan zulk inzicht betekenen in ons leven en dat van onze kinderen?
Het is belangrijk dat je als ouder,  je voelen opnieuw gaat ontwikkelen. Ervoor zorgen dat je denken en voelen een evenwaardige plaats inneemt. Steeds meer kan je dan het voelen gaan gebruiken als werkinstrument. Emoties ga je ervaren als richtingaanwijzer en ware kennis veranker je in jezelf, zodat de buitenwereld je steeds minder zal overnemen. Geleidelijk aan bouw je het genieten terug op en zal dat ook stilletjes aan zichtbaar worden voor de buitenwereld.
Het leven vanuit deze natuurlijke beweging wordt na een tijdje ‘voorleven’, je gaat anderen op een positieve manier beïnvloeden. Mensen gaan deze bijzondere manier van zijn herkennen.
Als deze herkenning plaatsvindt, ontstaat er een spontane vorm van uitwisseling (met onze kinderen, partner, vrienden). Ze willen deel uitmaken van jouw vorm van leven. Op dat moment  ben je anderen aan het inspireren, zonder jezelf te verliezen of belerend te worden. Je neemt jouw stukje verantwoordelijkheid op en geeft het het oorspronkelijke natuurlijke vorm. De anderen worden deelgenoot van deze reis, spontaan ontstaat er natuurlijke leiderschap. Hoe meer de vorm je natuurlijke gedaante aanneemt, hoe meer de anderen het herkennen en ook hun weg daarin gaan zoeken. Je deelt dan onbewust al de ware kennis , maar kan het ook bewust beginnen delen met anderen.
Als meer mensen dit gaan doen, bouwen we samen  aan een positief collectief bewustzijnsveld . Dan bouwen we mee aan een volwaardige, gezonde en liefdevolle maatschappij.
Daarom is het nodig dat we als opvoeder van jongeren (ouders, leerkrachten, opvoeders, enzoverder) in onze mini-maatschappijen bewust zorgdragen voor onszelf en anderen. Daardoor kunnen jongeren deze vorm van samen leven opnieuw beleven en verankeren in hun bewustzijn. Vervolgens kunnen ze dit in zichzelf cultiveren en in de wereld staan als volwaardige, gezonde en gelukkige mensen.
Zo krijgen we een positieve beïnvloeding en kunnen we een mooie ommekeer maken naar een ware vorm van de samenleving in balans.
Bart Deleersnyder

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

code